“நோயாளிகளை பணயக் கைதிகளாக பிடிக்க வேண்டாம்”

 மருத்துவர்கள் சமூகத்தில் ஒரு சிறப்புப் பொறுப்பைக் கொண்ட ஒரு தொழில்முறை குழு. ஒரு நோயாளியின் வாழ்க்கை மட்டுமல்ல, நாட்டின் பொது சுகாதாரமும் அவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது.

இருப்பினும், இப்போதெல்லாம், அரசு மருத்துவ அதிகாரிகள் சங்கத்தால் செயல்படுத்தப்படும் வேலை நிறுத்தங்கள் குறித்து மக்களிடையே கடுமையான விமர்சனம் உள்ளது. அந்த விமர்சனம் வெற்று வெறுப்பிலிருந்து அல்ல, மாறாக நோயாளிகளின் துன்பத்திலிருந்து பிறக்கும் கோபத்திலிருந்து வருகிறது.

மருத்துவர்களின் வேலை நிறுத்தங்களால் அதிகம் பாதிக்கப்படுவது அதிகாரம் மிக்கவர்கள் அல்ல, சாதாரண மக்களே. இந்த வேலை நிறுத்தங்கள் மிகவும் வேதனையானவை, குறிப்பாக, தொலைதூர கிராமங்களிலிருந்து அரசு மருத்துவமனைகளுக்கு மணிக் கணக்கில் பயணம் செய்யும் நோயாளிகளுக்கு. சில வேலை நிறுத்தங்கள் அன்று காலையில் அறிவிக்கப்படுகின்றன. நோயாளிகளுக்கு இது குறித்து எந்த முன்னறிவும் இல்லை. வாகனங்களை வாடகைக்கு எடுத்து, கடனில் மூழ்கி, மருத்துவமனைக்கு வந்த பிறகு, "இன்று வேலை நிறுத்தம்' என்ற வார்த்தைகள் அவர்களின் அனைத்து நம்பிக்கைகளையும் தகர்க்கின்றன.

சம்பள உயர்வு வழங்கப்பட்ட போதிலும், 'நோயாளிகளை பணயக்கைதிகளாக' பிடித்து மக்கள் ஒடுக்குமுறை அரசியலைத் தொடர்வது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாகி விட்டது. மருத்துவ வேலை நிறுத்தங்கள் சாதாரண வேலை நிறுத்தங்கள் அல்ல, இது ஒரு தொழிற்சாலை மூடல் அல்லது அலுவலக சேவையை நிறுத்துதல் அல்ல. இது வாழ்க்கைக்கும் மரணத்திற்கும் இடையிலான கோட்டை வரையறுக்கும் செயல்.

வேலை நிறுத்தம் காரணமாக சரியான நேரத்தில் சிகிச்சை பெறாத ஒரு நோயாளியின் வாழ்க்கையை மீட்டெடுக்க முடியாது. அதனால்தான் இதுபோன்ற சூழ்நிலையில் "நமக்கும் உரிமைகள் உள்ளன" என்ற வாதம் சமூகத்திற்கு ஒரு தார்மீக சுமையாக உணர்கிறது.

இந்த வேலை நிறுத்த கலாச்சாரத்தை இன்னும் தீவிரமாக்குவது என்னவென்றால், வேலை நிறுத்தங்கள் மற்றும் போராட்டங்கள் பற்றிப் பேசும் சில மருத்துவர்கள் இறுதியில் நாட்டை விட்டு வெளியேறுகிறார்கள்.

நாட்டின் வரி செலுத்துவோரின் பணத்தில் கல்வி பெற்று, பின்னர் நாட்டை நெருக்கடியில் தள்ளி தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளும் கலாசாரத்தைத் தொழிற்சங்கப் போராட்டமாக நியாயப்படுத்த முடியாது.  

அப்போது, அரசாங்கத்தை விமர்சித்து, வேலை நிறுத்தம் செய்து, 'தொழிலுக்காக' என்று கூறி அவர்கள் சமூகத்திற்கு ஆற்றிய உரைகள் இப்போது தனியார் மருத்துவமனைகளில் அதிக கட்டணம் வசூலிப்பதன் மூலம் வாழ வைக்கப்படும்போது, ​​வேலை நிறுத்தத்தால் பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகளுக்கு அவை அனைத்தும் எவ்வாறு நியாயமாக இருக்கும்?

விவாதங்கள், உரையாடல்கள் மற்றும் தொழில்முறை அழுத்த முறைகள் இருக்கும்போது, ​​நோயாளிகளை நேரடியாகப் பாதிக்கும் வேலை நிறுத்தப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுப்பது தார்மீக ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது.

மருத்துவத் தொழில் என்பது நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு தொழில். ஒரு நோயாளி மருத்துவமனைக்கு வருவது "இன்று வேலைநிறுத்தம் நடக்குமா?" என்ற சந்தேகத்துடன் அல்ல, மாறாக "எனக்கு உதவி கிடைக்கும்" என்ற நம்பிக்கையுடன். அந்த நம்பிக்கையை மீண்டும் மீண்டும் உடைப்பது மருத்துவத் தொழிலுக்கு நீண்டகால சேதத்தை ஏற்படுத்தும்.

அதனால்தான் இன்று, பொதுமக்கள் மருத்துவர்களிடம் கூடுதல் அர்ப்பணிப்பைக் கேட்கவில்லை, மாறாக அவர்களின் தொழிலின் முக்கிய மதிப்புகளை மறுபரிசீலனை செய்யக் கேட்கிறார்கள்.  

27.01.2026