உலகளாவிய போக்கும் இலங்கையின் யதார்த்தமும்

ஒவ்வொரு ஆண்டும் மார்ச் 8ஆம் திகதி சர்வதேச மகளிர் தினம் கொண்டாடப்படும் வேளையில், பெண்களின் நிலை குறித்த ஒரு சுயபரிசோதனை அவசியமாகிறது. உலக நாடுகள் டிஜிட்டல் மயம் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் சூழலில், பெண்களின் பங்களிப்பு இன்றி ஒரு தேசத்தின் நிலையான வளர்ச்சியை எட்ட முடியாது என்பது உலகளாவிய உண்மையாக மாறியுள்ளது.

உலக அளவில், தலைமைத்துவப் பொறுப்புகளில் பெண்களின் எண்ணிக்கை மெதுவாக உயர்ந்து வருகின்றது. ஐரோப்பிய மற்றும் ஸ்காண்டிநேவிய நாடுகளில் 'சம வேலைக்குச் சம ஊதியம்' என்ற கோட்பாடு சட்டரீதியாக வலுப்பெற்றுள்ளது. இருப்பினும், உலகப் பொருளாதார மன்றத்தின்   அறிக்கையின்படி, உலகளாவிய பாலின இடைவெளியை முழுமையாக நிரப்ப இன்னும் 130 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, வளரும் நாடுகளில் பெண்களின் கல்வி மற்றும் சுகாதார உரிமைகள் இன்றும் போராட்டக் களமாகவே உள்ளன.

இலங்கையை பொறுத்தவரை, தெற்காசியாவின் ஏனைய நாடுகளை விடவும் மனித மேம்பாட்டுச் சுட்டெண்ணில்  பெண்கள் முன்னிலையில் உள்ளனர்.

இலங்கையில் பல்கலைக்கழகத் தெரிவுகளில் பெண்களின் சதவீதம் ஆண்களை விட அதிகமாக உள்ளது. அதேபோல், சராசரி ஆயுட்காலத்திலும் பெண்கள் முன்னிலையில் உள்ளனர்.

நாட்டின் அந்நியச் செலாவணியை ஈட்டித் தரும் பிரதான தூண்களாகப் பெண்களே உள்ளனர். தேயிலைத் தோட்டங்கள், ஆடைத் தொழிற்சாலைகள் மற்றும் புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் என இலங்கையின் பொருளாதாரம் பெண்களின் உழைப்பிலேயே தங்கியுள்ளது.

இருப்பினும், இந்தச் சாதனைகளுக்குப் பின்னால் ஒரு பாரிய முரண்நகை ஒளிந்துள்ளது. இலங்கையின் மொத்த சனத்தொகையில் 52 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானோர் பெண்களாக இருந்தும், தீர்மானம் எடுக்கும் உயர்மட்ட இடங்களான நாடாளுமன்றத்தில் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவம் 6 சதவீதத்திற்கும் குறைவாகவே உள்ளது. இது உலகளாவிய சராசரியுடன் ஒப்பிடுகையில் மிகவும் பின்தங்கிய நிலையாகும்.

உலக நாடுகள் பலவும் 'பெண்களின் பொருளாதாரம்'  என்பதை ஊக்குவிக்கும் வேளையில், இலங்கையில் பெண்களுக்கான பாதுகாப்பான பொதுப் போக்குவரத்து, பணியிடங்களில் நிலவும் நுட்பமான பாகுபாடுகள் மற்றும் வீட்டு வன்முறைகள் பெரும் தடையாக உள்ளன. உலகளாவிய ரீதியில் 'மீ டூ' (Me Too) போன்ற இயக்கங்கள் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தினாலும், இலங்கையின் கிராமப்புற மற்றும் பெருந்தோட்டப் பகுதிகளில் இன்றும் பெண்கள் தங்களின் அடிப்படை உரிமைகளுக்காகப் போராட வேண்டியுள்ளது.

இலங்கை சர்வதேச தரத்திற்கு நிகராக முன்னேற வேண்டுமானால், பெண்களை வெறும் 'உழைப்புச் சக்தியாக' மட்டும் பார்க்காமல், அவர்களை 'தலைமைத்துவ சக்தியாக' அங்கீகரிக்க வேண்டும். சட்டவாக்க சபைகளில் பெண்களுக்கான இட ஒதுக்கீடு உறுதி செய்யப்பட வேண்டும். அத்துடன், நவீன தொழில்நுட்பத் துறைகளில் பெண்களின் ஈடுபாட்டை உலக நாடுகளுக்கு இணையாக உயர்த்துவது காலத்தின் தேவையாகும்.

சமத்துவம் என்பது ஒரு சலுகையல்ல, அது ஒரு அடிப்படை உரிமை. இந்த மகளிர் தினத்தில், உலகளாவிய மாற்றங்களுடன் இலங்கைப் பெண்களையும் ஒன்றிணைக்கும் ஒரு சமமான களத்தை உருவாக்குவோம் என உறுதிபூணுவோம்.

2026.03.09